Na de reizen in Italië en Griekenland dacht ik dat ik het ergste achter de rug had als het gaat om het staren en commentaar geven van de Mediterrane mannen bij het zien van de andere sekse. Maar het is niets vergeleken met de Cyprioten, of moet ik zeggen, de Grieks-Cyprioten, want aan de noordzijde van het eiland ben ik nog niet geweest. Ik weet dus niet hoe de Turks-Cyprioten reageren bij het zicht van een Westerse vrouw.

Ik heb me (en ik ben niet de enige in de groep) nog nooit zo bekeken gevoeld als in deze stad. En nog nooit op zo’n onbeschofte manier. De mannen hier geven je niet het gevoel dat je mooi of sexy bent, ze bekijken je als een lustobject, een stuk vee. En al helemaal als je blond bent, want dan denken ze meteen dat je Russische bent en dat staat hier voor dame van lichte zeden.

De Russische en Oost-Europese meisjes worden met tientallen tegelijk naar het eiland gehaald en krijgen zonder moeite een artiestenvisum waarmee ze in nachtclubs werken als prostituee. Volgens recent onderzoek is er in Cyprus één prostituee voor dertig mannen. Je zou zeggen dat ze dan geen behoefte meer hebben om vrouwen op straat lastig te vallen. Ik ben blij dat ik geen Grieks spreek zodat ik niet letterlijk versta wat ze allemaal roepen.

Ik wil niet zeggen dat ik het niet leuk vind om aandacht te krijgen op straat, maar het gaat om de manier waarop. In Italië en Griekenland (meer Mediterrane landen heb ik nog niet bezocht) gaat het toch allemaal wat charmanter. Je wordt in je waarde gelaten. Ze bewonderen gewoon alle vrouwen. Maar hier gaat het alleen om de Westerse vrouwen. De Grieks-Cypriotische vrouwen, die er veel sexier bijlopen, worden gespaard van vunzig commentaar. Misschien omdat zij hun mannen in Grieks kunnen uitschelden? Of zijn de mannen hier ongevoelig geworden voor de donkere schoonheden die hier rondlopen en vergapen ze zich liever aan alles wat een enigszins lichtere haarkleur heeft?

Hoe dan ook, hun manieren geven mij geen zelfvertrouwen, eerder een ongemakkelijk, goedkoop gevoel. Niet dat ik nu gelijk onder een burqua wil verdwijnen, maar het komt in de buurt. Of misschien is mijn haar pikzwart verven genoeg. Maar ja, nog vier dagen te gaan, dus voor zo’n korte tijd vind ik het toch een beetje zonde om mijn ‘trademark’ te verpesten. Dan val ik straks in Nederland weer zo op. Hoewel, daar lijken mannen zo bang voor macho te worden uitgemaakt, dat ze een vrouw nog liever als man behandelen. Misschien moet ik mij dus maar verzoenen met de Cyprioten en proberen de laatste paar dagen die ik hier doorbreng te genieten van alle ogen die ongegeneerd op mij gericht zijn. Aandacht krijgen, daar gaat het toch om?