 |
 |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 
|
|
Nederland 30-09-2005 Zondagavond twee weken geleden kwam ik thuis, of beter, niet thuis. Onderweg van Utrecht waar ik iedereen 'gedropt' had, kreeg ik een telefoontje vanuit het ziekenhuis. Mijn moeder heeft haar knieschijf gebroken. Oorlogsslachtoffer Hoe dat kwam? Bij haar in de wijk werden opnamen gemaakt voor de nieuwe film van Paul Verhoeven, Zwartboek. Het speelt zich af in de tweede wereldoorlog en dus moest er heel wat gebeuren in de buurt om de straten weer zo'n sfeer te geven. Parkeerverboden voor auto's, geen reclame aan de voorgevels. En natuurlijk veel oorlogsmaterieel dat door de straten dendert. In de Tweede Wereldoorlog kon dat, nu wil de gemeente na de opnamen graag weer hele straten terug, en om schade aan het wegdek te voorkomen, wordt dan zand op de weg gestrooid. En juist over dat zand is mijn moeder uitgegleden. Ongelukje, zegt de een. Maar schertsend werd ze al snel het laatste oorlogsslachtoffer. Pendelen Zondagmiddag gevallen, maandagmiddag operatie en vrijdag weer naar huis. Dat betekent pendelen. Pendelen tussen haar huis en het ziekenhuis wel te verstaan, ik heb deze twee weken mijn eigen huis éénmaal gezien. En om rekeningen te betalen probeer ik nog eens langs te komen voordat we naar Bratislava in Slowakije vertrekken. Ziekenhuis spelen En terwijl mijn moeder in het ziekenhuis moest liggen, werd bij haar thuis een vervangend ziekenhuis opgebouwd. Een electrisch verstelbaar bed met papegaai (zo'n driehoek boven een bed waaraan je je op kunt trekken), een rolstoel met anti-doorzit-kussen en beenlade, een looprek, twee nog niet gebruikte krukken en een rijtafeltje dat boven haar ziekenhuisbed geschoven kan worden. Vanuit het huis werden daar nog het tv-meubel, de computer en een nieuwe (nu draadloze) telefoon aan toegevoegd. Kortom, een ideaal huis voor als je met een been van enkel tot lies in het gips ligt. Hiaat Het schouwspel dat zich afgelopen week voor mijn ogen afspeelde deed me realiseren dat we in Europa één ding helemaal niet bekijken: ziekenzorg. Misschien niet het eerste waar je aan denkt bij jongeren, maar toch. Met een historische hervorming in de Nederlandse zorg voor de boeg hadden we toch wel eerder aan ziekenzorg kunnen denken. Hoe is dat in andere landen geregeld? Is de zorg gratis, of moet je particulier verzekerd zijn? Heb je lange wachtlijsten of kun je meteen voor een hartoperatie terecht? Mantelzorger Toen mijn moeder eenmaal naar huis kwam, werd ik officieel mantelzorger. En dat blijkt dus in Nederland heel goed geregeld. Twee uur nadat mijn moeder thuis was belde iemand van de thuiszorg op, of hij even langs kon komen. We kregen voorlichting over de mogelijkheden, de hulpartikelen, en - voor mij interessant - hoe de mensen die het werk doen last hebben van de regels van de overheid. Maar hoe onmogelijk de regels ook zijn, hier in Den Haag wordt de steun op de eerste plaats gezet. Kan iets niet, dan doe we het toch helemaal anders? Wordt iets niet vergoed, dan maken we maar verlies op het 'produkt'! En waar mijn moeder en ik niets dan tevredenheid kunnen tonen, blijkt het in Nederland dus helemaal níet goed geregeld. Ondanks de regels, gebeurt het hier in deze wijk dus wel uitstekend! En zo heeft mijn moeder nu de vrijheid om niet door haar zoon gewassen te hoeven worden. Zo komen er hulpmiddelen om met een gipsbeen toch te kunnen douchen in bad. Zo wordt zelfs hulp aangeboden in de huishouding. We maken niet van alles gebruik, en vriendinnen van mijn moeder nemen een boel last van mijn schouders. Maar in deze wijk kan je ziek worden! Weer op reis Zo'n gipsbeen duurt zes weken. En ik ben maar twee weken in Nederland, dan gaan we weer naar Slowakije en Polen. De laatste twee weken ben ik weer in Nederland, maar tussendoor kan ik moeilijk helpen. Vriendinnen kunnen veel opvangen, de thuiszorg, maar alles opvangen is lastig. In het ziekenhuis hebben ze het dan ook even over een tijdelijke opname in een verpleegtehuis. Familie Mijn moeder vanwege een lullig gipsbeentje in een verpleegtehuis? Dat nooit! Maar om nu een reis van 25xEurope op te moeten zeggen, dat zag ik ook niet zo zitten. En op zo'n moment blijkt wat voor familie wij zijn. Mijn zus woont met man en drie kinderen (waarvan twee baby's) in de Verenigde Staten, in Greenwich vlak bij New York. En als ik naar Slowakije en Polen ben, komt zij met de hele familie even over om voor mijn moeder te zorgen. Binnen een paar dagen is geregeld dat Justin vrij kan nemen, zijn de tickets geboekt en regelen wij hier in Nederland de kinderbedjes enz. Alleen jammer dat ik ze helemaal niet zie, we missen elkaar op een paar uur. In veel andere landen van Europa komt de familie automatisch op de eerste plaats, staat ze de ontwikkeling van personen misschien wel te veel in de weg. Hier in Nederland heb ik vaak het idee dat de familiebanden wat te zwak geworden zijn. Maar in mijn familie hoef ik daar niet bang voor te zijn. Wat een prachtige mensen!
print dit artikel | mail dit artikel |
|
Nederland
Logeren bij 100.000 wildvreemden Een heel jaar hebben wij het gedaan, logeren bij... 50.000 kilometers vreten Het had niet anders gekund. Als je een busje heb... Dag van Vrijheid Het is dat ik in de bevoorrechte positie verkeer... Niet thuis Zondagavond twee weken geleden kwam ik thuis, of... Realiseren Vandaag kijk ik op onze website. Deze dagen is h... Kilometers vreten Het had niet anders gekund. Als je een busje heb... Dwars door Europa Eigenlijk is het niet te geloven. 22 Uur geleden... Vreemdeling in eigen land Twee weekjes zijn we weggeweest, ondergedompeld... Hoe het begon Na anderhalf jaar is het dan zo ver: het gaat ec... 25xEurope de wereld rond 25xEurope gaat niet alleen de EU-landen bezoeken...
Joeri Oudshoorn
 Joeri is een nachtbraker en de eigenaar van hét busje. Hij duikt in elke Europese hoofdstad in een rivier. Hij is ook de enige reiziger die álle 25 Europese lidstaten bezoekt! Meer weten? Klik hier. Tradities Aandacht voor geliefden Het is 14 februari in Brasov. Valentijnsdag word... Lees alle artikelen van Joeri Oudshoorn  |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
