 |
 |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 
|
|
Frankrijk 18-09-2005 Montpellier is maar een provinciestadje, daar is niets te doen. De universiteit stelt niets voor, en het is niet eens de hoofdstad van een van de vijf regio's in Frankrijk. Dat is Marseille. Wat deden jullie daar, in Montpellier? Zo ongeveer denkt de Parijzenaar over elke andere stad in het land. Lyon, Toulouse, misschien Lille, Bordeaux of Straatsburg, die steden kunnen ze niet negeren. Maar het liefst zien ze Parijs, met een heel groot stuk platteland eromheen. Veel verenigingen Die arrogantie van Parijs is sterk doorgevoerd in alle structuren. Politiek is sterk gecentraliseerd, maar ook andere organisaties werken 'vanuit Parijs'. Wie iets landelijks wil regelen, moet daarvoor in Parijs zijn, want ook hier werken de netwerken het snelst. In de provincie is daar nauwelijks door te komen. Maar als je lokaal iets wilt organiseren, dan is dat geen probleem. Het oprichten van een vereniging kost hier 35 euro, en daar komen geen notariskosten bij. En zo kunnen er in dit land bijvoorbeeld 80.000 studentenverenigingen zijn. Dat staat in schril contrast met het Italië dat op de hele bevolking slechts 400 verenigingen kent, mede omdat nog steeds een wet uit het fascistische regime van kracht is die zegt dat presidentiële toestemming nodig is om een vereniging op te richten. In Montpellier waren we verbaasd over het aantal en de activiteiten van verenigingen. Die levendigheid blijkt in Frankrijk geen uitzondering te zijn. Ook hier in Parijs vinden ze het heel vanzelfsprekend, al die verenigingen en activiteit. Studentenactiviteiten Studentenactiviteiten worden niet alleen door universiteit gesteund, ook de gemeente Parijs zet haar beste beentje voor. Ik bezoek bijvoorbeeld het 'Maison des initiatives étudiants'. Dat gigantische pand waar studenten ruimten kunnen afschrijven, waar sommige studentenorganisaties ook gehuisvest zijn, is van de gemeente, niet van de universiteit. Verenigingsactiviteiten worden hier in Frankrijk gezien als uitingen van hun burgerschap. In deze republiek is het idee van rechten zonder plichten geen algemeen goed. Veel Fransen zien het als hun burgerplicht zich in te zetten voor de maatschappij. Het verenigingsleven is daar een goed voorbeeld van. Een ander fantastisch voorbeeld is Afev, een organisatie die elk jaar 5000 vrijwilligers onder studenten werft om – één op één - een kind uit een achterstandsbuurt een jaar lang twee uur per week te helpen. Niet alleen met wiskunde, maar vooral ook met het zien van een breder Frankrijk. Ze nemen ze bijvoorbeeld een keer mee naar een museum en laten de kinderen bepalen waar ze behoefte aan hebben. Na een jaar hebben veel kinderen zoveel meer zelfvertrouwen dat ze er zelfstandig weer beter tegenaan kunnen. De studenten op hun beurt zien een keer hoe het in andere wijken van Frankrijk eraan toegaat. Ook Afev doet een beroep op het burgerschap van de Franse student en blijkbaar slaat dat aan. Afev loopt ook tegen dat centraal georganiseerde Frankrijk aan. Ze zijn zo veel mogelijk lokaal georganiseerd, maar toch komt de helft van het geld voor de organisatie uit de landelijke overheid. Als regio's iets willen organiseren zijn ze zo al snel van landelijke goodwill afhankelijk. In de wijk waar twee maanden geleden een kind omkwam bij rellen onder de bevolking worden, op verzoek van de regering, nu studenten ingezet. Vorig jaar wilden Afev wel, maar waren er geen sponsors voor te krijgen om alles op te zetten. Ook hier gaat het gezegde op: ‘Men dempt de put als het kalf verdronken is’. Een voordeel van Afev is dat ze de studenten alleen werven en koppelen aan het kind. Anderen, bijvoorbeeld een school of welzijnsorganisatie, doet lokaal de verdere begeleiding. Maar, als je je in een willekeurige Franse stad met een afdeling van Afev als student voor vrijwilligerswerk opgeeft, gaat het briefkaartje wel eerst naar Parijs. En dat is in Frankrijk heel normaal.
print dit artikel | mail dit artikel |
|
Frankrijk
De vele gezichten van Parijs De eerste avond in Parijs, we wonen hartje centr... Burgerschap Montpellier is maar een provinciestadje, daar is... Leven in Montpellier Als Frédéric ons ophaalt van een t... Montpellier, studentenstad! Montpellier, ik kende de stad niet tot ik hier z...
Joeri Oudshoorn
 Joeri is een nachtbraker en de eigenaar van hét busje. Hij duikt in elke Europese hoofdstad in een rivier. Hij is ook de enige reiziger die álle 25 Europese lidstaten bezoekt! Meer weten? Klik hier. Tradities Aandacht voor geliefden Het is 14 februari in Brasov. Valentijnsdag word... Lees alle artikelen van Joeri Oudshoorn  |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
