 |
 |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 
|
|
Italie 09-09-2005 Ik heb er even genoeg van, dat zoeken naar initiatieven in Rome. Niet de kleine slagingskans, het grote onbegrip en mijn gebrekkige Italiaans maken het me moeilijk. Het is de continue regen die hier in Rome naar beneden komt. Ik ben zeiknat, ook al ga ik overal even naar binnen om te vragen of mensen iets weten. Weet U mensen die iets speciaals begonnen zijn? Die vonden dat er iets miste in Rome. Die vervolgens zelf het initiatief hebben genomen om daar iets aan te doen? Ik vraag het de behulpzame eigenaar van de boekwinkel, de barman in het café die geen andere talen spreekt, de zomers geklede receptioniste van een hotel die wel Engels spreekt, maar geen mensen kent. U kunt het op internet proberen, adviseert ze me. Gelukkig heb ik nu in een klein cafétje een cappuccino en een tafeltje veroverd, droog. Vanmiddag heb ik ook al een paraplu gekocht, een ding dat ik zelfs in Nederland niet gebruik. Maar hier was het nodig. Zelf vind ik het niet erg druipend over straat te gaan, maar mijn computer, camera, taperecorder enz. mogen niet nat worden. Regen in Rome. De enige troost is dat alle Romeinen die ik hier spreek het ook absoluut niet gewend zijn. 'En dat in september!' roepen ze er nog bij. Ook de infrastructuur van Rome is het niet gewend. De zijkanten van straten worden kleine riviertjes, stoepstenen bewegen als je erop staat en zetten je schoenen vol water. Het metrostation kun je niet meer uitkomen omdat Romeinen en toeristen voor de uitgang wachtten tot de zoveelste bui voorbij is. Balend dat ze niet aan de bar van een café staan, met een espresso of cappuccino. Alleen toeristen uit het Noorden lijken het niet te snappen. Die willen buiten lopen, het Collosseum zien, of het Forum Romanum. Regen of geen regen. De Italianen begrijpen het niet. Ze wachten geduldig tot het water niet meer van boven komt. Italianen en geduldig, ik had niet verwacht dat ik dat mee zou maken. Als het regent stappen alle Italianen in hun auto. Gevolg: het totale verkeer komt vast te zitten. Gisteren reed ik bij regen een uur door Rome terwijl we over hetzelfde stukje vlak daarvoor bij droog weer tien minuten deden. Hetzelfde stuk zou ons lopend een half uur gekost hebben. Initiatiefrijke Romeinen Een van de talloze adressen die ik aandoe om aan initiatiefrijke Romeinen te komen, is het voorlichtingsbureau van de gemeente Rome. De burgemeester is hier een paar jaar geleden begonnen om jongeren te stimuleren iets op te zetten. Bij het voorlichtingsbureau zullen ze wel meer weten, vertelt een boekhandelaar me. Ook het meisje in een kunstwinkel verwijst naar de burgemeester en met die twee bronnen besluit ik aan de gemeente prioriteit te geven. Bij het stadhuis aangekomen word ik door de bewaking tegengehouden. Dit is niet het museum, vertellen ze me. Ik vertel dat ik voor voorlichting kom, maar dat is in hun ogen onmogelijk. Uiteindelijk vertellen ze me dat ik in mijn korte broek het stadhuis niet in kan. Geen overleg, geen telefoontje, niets. Ze hopen dat ik afdruip. De bewaker in nette pantalon krabt ongegeneerd aan zijn ballen. Dan maar een klein leugentje. Ik vertel dat ik met het Officio Press heb gebeld, dat ze niets gezegd hebben over verplichte lange broeken. Dat ik langs moest komen, maar dat ik geen naam van iemand heb. Een van de bewakers knikt naar de anderen en dan komt er beweging in. Vijf minuten later mag ik zonder dat ik door de imponerende röntgenafdeling gecontroleerd wordt bij de receptie aan de telefoon komen. In het Frans word ik professioneel afgewimpeld. 'Non, rien ne se passe a Rome.' Ik lach vriendelijk door te telefoon: 'Rien, a Rome?', hij lacht terug: 'Rien'. Die burgemeester komt er wel, met zo'n voorlichtingsbureau. In een hotel waar ik vraag of ze tips hebben, word ik eerst vreemd aangekeken. 'U wilt zelf een bedrijfje beginnen in Rome?' vraagt hij. Dan volgt een korte stilte en brandt de man achter de toonbank los. 'In Rome wordt het mensen die initiatief willen nemen erg moeilijk gemaakt. Mensen moeten een enorme hoeveelheid papieren invullen, en je moet vóórdat je met je bedrijf begint belasting betalen. Als dat allemaal lukt, ben je er nog niet. Je krijgt hier in Italië nooit alle informatie die je nodig hebt. Dus als je dan begonnen bent, komt er iemand langs die vertelt dat je dit en dit niet goed hebt gedaan. Zonder pardon krijg je boete na boete. Begin er niet aan, meneer, een bedrijfje in Rome.' Het giet nog steeds buiten, maar mijn weblog is af. Ik pak mijn laptop in, op weg naar een internetcafé waar jullie hem ook kunnen lezen. En als je je helemaal wilt inleven in mijn situatie, giet dan een glas water in je nek. Met natte rug kun je het je allemaal beter voorstellen.
print dit artikel | mail dit artikel |
|
Italie
Buitenleven Italianen leven op straat. Ze drinken er hun kof... Koffie! Italianen slaan graag een espresso of cappuccino... Initiatief in Rome? Ik heb er even genoeg van, dat zoeken naar initi... Een permanente wereldstad Ik zit op mijn matje voor het balkon. De deur st... Macht en maffia De avond voordat wij alweer door moeten naar de... Palermo Gisteravond hebben we onze host 'Dr. Fausto' ont...
Joeri Oudshoorn
 Joeri is een nachtbraker en de eigenaar van hét busje. Hij duikt in elke Europese hoofdstad in een rivier. Hij is ook de enige reiziger die álle 25 Europese lidstaten bezoekt! Meer weten? Klik hier. Tradities Aandacht voor geliefden Het is 14 februari in Brasov. Valentijnsdag word... Lees alle artikelen van Joeri Oudshoorn  |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
