 |
 |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 
|
|
Malta 30-08-2005 Malta. We zijn er. Zonder bus, en dus worden we als echte touristen door taxichauffeurs welkom geheten. Ze bombarderen ons met vragen en weten precies waar we naartoe willen. Waar willen we slapen? Weten we niet? Oh, ik weet nog wel een hotelletje. Nee, we slapen bij Maltezen thuis. Oh, in een Bed and Breakfast. Nee, bij Maltese jongeren. Oh, wat is het adres, dan breng ik je daar. We hebben nog geen adres, dat moeten we vandaag nog regelen.Ze snappen er niets van en eigenlijk kan ik het ze ook niet kwalijk nemen. Het is nou eenmaal niet helemaal normaal, wat we doen. Nog niet, want het zou voor veel meer mensen aantrekkelijk zijn. Iets voor jou? Probeer zelf ook eens de site HospitalityClub.org. Daar kun je je opgeven om mensen uit te nodigen of zelf bij anderen te logeren als je op vakantie bent. Onzekerheid is misschien wel de grootste constante factor in deze reizen. Ik ben me daar nu opeens enorm van bewust, nu ik met drie andere reizigers reis. We komen aan op Malta, zonder busje of tent, en zonder slaapplaats. Voor mij is het een bekend verhaal, maar ik merk aan Ghislaine, Misha en Roanne dat ze het allemaal toch wel erg onzeker vinden. Een hele dag zoeken en rondvragen levert vooral adressen op van hotels, jeugdherbergen, studentencomplexen waar je in de zomer een kamer kunt huren. Het meest in de buurt komen de betaalde gastgezinnen waar studenten logeren die hier Engels komen leren. Maar onze eisen zijn eigenlijk hoger. Via het bureau van de studentenunie hier helpt Jessica ons door rond te bellen voor slaapplaatsen. Aan het eind van de middag belt ze dat het niet gelukt is. Roanne is inmiddels naar een afspraak voor haar onderwerp, Ghislaine en Misha hebben er geloof ik niet zo veel vertrouwen meer in. We hebben al heel wat telefoonnummers gebeld, mensen aangesproken. Mischa gaat nog even naar een internetcafé om te kijken of er nog telefoonnummers van mensen van de HospitalityClub in Malta te vinden zijn. We hadden ze al weken geleden via email aangeschreven, maar hier op Malta weinig reacties. Ghislaine en ik zitten bij een enorme stapel rugzakken op het voorterras van wat eens een prachtig gebouw geweest moet zijn. Achter ons is het gebouw verdwenen, de parkeerplaats die er nu staat doet mistroostig aan. 180 graden En dan gebeurt ons wat mij op reis al zoveel vaker is voorgekomen. Met een telefoongesprekje van nog geen minuut draait ons wereldbeeld 180 graden om. Maria heeft wel slaapplekken, zegt ze, en ze wil ons over vijftien minuten graag voor de McDonalds zien. Wat een gek gevoel heb ik op dat moment. Ik ben natuurlijk blij met de slaapplaatsen, en Maria lijkt ook een vlotte meid met contacten te zijn. Maar ik ben nog veel blijer omdat het de eerste ervaring met 25xEurope van Misha, Ghislaine en Roanne is. Stel dat het niet lukt, dacht ik. Hoe zouden ze dan hun kansen voor de volgende dag inschatten? Wat als ze straks niet vol enthousiasme en geloof in de zaak op mensen af kunnen stappen? Want die éérste indruk, daar moeten we het van hebben. En die kan je alleen met overtuiging in je eigen voordeel keren. Ik genoot ervan dat het weer gelukt was, zeker toen we laten nog meer vormen van gastvrijheid tegenkwamen. Teveel op een dag, maar ik voelde dat ook Misha, Ghislaine en Roanne ervan genoten. Dit moment zouden we in meer weblogs moeten beschrijven. Nu zitten we hier bij Maria en Jim in een prachtig appartement aan de Universiteitsstraat. Maria studeert filosofie en heeft in het studentenbestuur van de universiteit gezeten, Jim zit vol van muziek en toneel. Terwijl ik dit schrijf is hij een toneelstuk aan het schrijven dat moet worden opgevoerd in het Nationaal Theater. We hebben het weer getroffen! En mooier, ik heb het gevoel dat onze hosts datzelfde gevoel hebben ;-)
print dit artikel | mail dit artikel |
|
Malta
Sterke thee met melk Maltezen zijn zich sterk bewust van hun eigen cu... Land, stad of dorp? Luxemburg was klein. Evenals Slovenië, Estl... Zoek de overeenkomsten Wie hier als toerist komt, kijkt in het wijkje V... Onzekerheid is onze enige zekerheid Malta. We zijn er. Zonder bus, en dus worden we... Europe! Part Two Maandagochtend. We zitten op een hogesnelheidsbo... ff voorstellen... Joeri! De meeste kennen Joeri al, maar hier stelt hij z...
Joeri Oudshoorn
 Joeri is een nachtbraker en de eigenaar van hét busje. Hij duikt in elke Europese hoofdstad in een rivier. Hij is ook de enige reiziger die álle 25 Europese lidstaten bezoekt! Meer weten? Klik hier. Tradities Aandacht voor geliefden Het is 14 februari in Brasov. Valentijnsdag word... Lees alle artikelen van Joeri Oudshoorn  |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
