 |
 |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 
|
|
Denemarken 08-05-2005 Dinsdag in de namiddag bezoeken Marianne en ik de Kaospiloten in Århus. Het is ongewone en onortodoxe school voor jongvolwassen mensen die zelf dingen willen organiseren. En dat is ook wat ze doen, de 35 studenten per leerjaar (team). Gezamenlijk, individueel, in opdracht en uit eigen beweging. We spreken er met twee studenten, Maria en Carl. En ik ga er de volgende ochtend nog terug voor een gesprek met het hoofd van het onderwijs. Het hoofd onderwijs heeft als wij komen binnenvallen even geen tijd, maar de volgende ochtend zijn we first thing! En we kunnen prima rondlopen en studenten aanspreken, natuurlijk. In elk land ben ik op zoek naar initiatiefrijke mensen, en deze school lijkt ervoor te zijn opgericht. De initiatiefnemer kan ik deze week niet interviewen, maar hij wil het graag een andere keer doen. Ik kom dus nog terug hier, want dit initiatief is meer dan de moeite waard! Selectie Om een beetje een idee te krijgen, als je naar deze 'school' wilt moet je minimaal 21 zijn en 50 ongewone vragen op hun website www.kaospilot.dk beantwoorden. Dat zijn vragen als 'Wanneer heb je voor het laatst gedanst, met wie en hoe was het?' en 'Noem vijf dingen in je allerdaagse leven die betekenis aan je leven geven'. Daarnaast moet je een artikel schrijven voor een tijdschift. Het artikel is het coverartikel van een zelf gekozen tijdschrift en gaat over jezelf, nadat je de driejarige opleiding hebt afgerond. Kom je door de voorronden, dan behoor je tot de 75 mensen die mee mogen doen aan een weekend dat de eerstejaars organiseren. De school trekt zich dan terug uit het selectieproces; de eerstejaars bepalen naar aanleiding van dat weekend welke 35 studenten het volgende team zullen vormen. Creatieve omgeving Soms heb je dat. Je loopt een binnenplaatsje op en de omgeving begint al te leven. Aan de muur van de wat gesleten wenteltrap hangen de met de computer kleurig bewerkte gezichten van alle huidige studenten. De balie is gebouwd van een oude vleugel van een vliegtuig en overal zoemen mensen voorbij, met laptops van Apple. Eerst lopen we even met open mond door het gebouw. 'Enter this room and you will die in an creative way', staat er op een projecthok geschreven. 'Don't be interesting, be interested' staat op een sticker die nonchalant op een tijdschriftenrek is geplakt. Hier heerst geen formele onderwijssfeer, dat is duidelijk. Mijn eerste associatie was die van een scoutinggebouw, of van een organisatie van survivaltochten. Verantwoordelijkheid, maar alles zo los mogelijk. Aan muren hangen weinig vaste dingen, want die muren worden gebruikt voor grote vellen waarop schema's staan, nieuwe gedachten, kunstzinnige resultaten van een paar uur brainstormen. Internationale mentaliteit Denen spreken prima Engels, dus dat we in het Engels kunnen praten verbaast ons na enkele dagen niet meer. Wel dat alles in dit gebouw in het Engels is opgeschreven. Het is de voertaal van de school, en bij een net geverfde deur staat het 'pas op' er in wel zes talen op. Toch zijn de meeste leerlingen nog Deens. Maar Deense leerlingen betekent niet dat de school ook aan Denemarken vast zit. Elk team gaat een half jaar naar het buitenland. Dus zit het tweede jaar op dit moment in Cuba. Projecten organiseren, ervaring opdoen. De wereld is hun werkterrein, en dat ze in Århus zitten weerhoudt ze daar niet van. Er zijn zelfs uitbreidingsplannen, met nieuwe scholen in bijvoorbeeld Oslo en Rotterdam! We belanden aan tafel met Maria en Carl, twee laatstejaars studenten die hun eindexamen net hebben ingeleverd en volgende week nog mondeling moeten doen. Stressen was het, omdat de individuele projecten waarmee ze eindexamen doen gewoon doorgaan, ook na het eindexamen. Doorgaan na het eindexamen? Ja! Want de Kaospilotern leiden niet op voor een diploma, maar om je eigen dromen te verwezelijken. 'Alles is mogelijk, tot het tegendeel bewezen is,' is een van de motto's. Zo is Maria op het moment bezig met een project in Washington D.C. Carl houdt het op dit moment in Århus, maar ook zijn doelstellingen overstijgen de grenzen. Niet even simpele projecten, maar dat verbaast ons al niet meer. Ubumama Maria van de Kaospiloten doet een project in Washington D.C. Of eigenlijk is ze daar gezeteld, want het project betreft verschillende werelddelen. Kort samengevat: Vrouwen in derdewereldlanden maken tekeningen van de geboorte van hun kinderen. Die tekeningen worden vervolgens door de vrouwen op kleding uitgevoerd. Deze kleding wordt naar het Westen vervoerd en daar gebruikt als tentoonstelling van de problemen bij geboorte in arme landen. Op deze manier wordt de ellende die daar heerst onder de aandacht gebracht van het grote publiek. Het zou geen Kaospiloot zijn, als Maria niet een tweede doel had. De kleding moet namelijk verkocht worden in het westen. Op die manier kunnen lokale contacten ontstaat tussen vrouwen in de derde wereld en afnemers in de eerste wereld. Die contacten worden door een economische band langdurig onderhouden. De vrouwen kunnen meer kleding gaan maken, en wat begon als een project om hun ellende te tonen zal uitgroeien tot een project om hen in het eigen onderhoud te laten voorzien. Tot overmaat van complexiteit doet ze dit door drie Amerikaanse organisaties op basis van vrijwilligheid te laten samenwerken, en heeft ze bovendien in verschillende derdewereldlanden organisaties die haar daar helpen. Het project is te vinden op www.ubumama.org. Afstuderen Maria studeert af op de manier waarop verschillende organisaties zonder hiërarchie samenwerken. Projectmanagement en haar eigen leadership approach in partnership, het leider zijn in een organisatie waar je geen beslissingsmogelijkheden hebt. Onderdeel van haar afstuderen is het publiceren van een boek: 'The guidebook for managers in partnerships'. Carl laat mensen hun eigen doelstellingen en die voor hun stad benoemen. Daarna gaan ze kijken hoe ze door het volgen van hun eigen doelstellingen toch die voor de stad kunnen helpen verwezenlijken. Mijn veronderstelling dat het het topje van de ijsberg is dat we hier tegenkwamen wordt door het hoofd onderwijs Bjarne Stark tegengesproken. Maria en Carl zijn representatief voor deze school. Lesprogramma Het klinkt formeel, maar zo worden lessen niet gegeven. Gastdocenten lopen gewoon door een zaal waar de leerlingen van een team aan tafels of op zitzakken zitten. Aandacht is er wel, zo wordt me verzekerd. De lessen gaan over drie onderwerpen die de school behandelt: Creative process, project design en businessdesign. Maar belangrijker dan de lessen zijn de projecten waarin je ermee om leert gaan. Die praktijk wordt er vanaf het begin ingeramd. De studenten krijgen bij de eerste les een stapel visitekaartjes, waarmee ze zelf hun eigen netwerk moeten opbouwen. Uiteindelijk werken ze ook tijdens hun studie steeds met zelf bedachte projecten of met werkelijke opdrachten uit de maatschappij, zowel bedrijfsleven als maatschappelijke organisaties. Opdrachtgevers weten gelukkig dat de uitkomsten van de kaospiloten heel opmerkelijk kunnen zijn. De zes waarden waaraan de kaospiloten elkaar houden zijn:
Groeten, Joeri
print dit artikel | mail dit artikel |
|
Denemarken
Progressief of conservatief Denemarken Denemarken is het eerste land waar een geregistr... Chaospiloten Dinsdag in de namiddag bezoeken Marianne en ik d... Arhus - zoek de tien verschillen Ken je die plaatjes, waarbij je de tien verschil... Oranjegevoel Morgen vertrekken we naar Denemarken, en ik heb...
Joeri Oudshoorn
 Joeri is een nachtbraker en de eigenaar van hét busje. Hij duikt in elke Europese hoofdstad in een rivier. Hij is ook de enige reiziger die álle 25 Europese lidstaten bezoekt! Meer weten? Klik hier. Tradities Aandacht voor geliefden Het is 14 februari in Brasov. Valentijnsdag word... Lees alle artikelen van Joeri Oudshoorn  |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
