 |
 |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 
|
|
Duitsland 09-04-2005 Dresden wordt in hoog tempo gerestaureerd. Oude vervallen gebouwen zonder kozijnen en met halve daken staan tussen prachtig gerestaureerde villa's en nieuwbouw waarover smaken zullen verschillen. Er is nog veel leegstand, en sommige panden worden al te huur aangeboden voordat er ramen in zitten. De vangnetten voor losse stenen hangen nog aan de gevel. In de Louisestrasse staat een pand dat er even slecht uitgezien moet hebben. Een aantal studenten trok er na de Duitse eenwording in. Niemand die zich daar druk om maakte totdat de straat in Neustadt werd opgeknapt. Het pand moest afgebroken worden om plaats te maken voor nieuwbouw. Dat zagen de studenten niet zitten. Ze besloten het pand zelf op te knappen. Met de gemeente wisten ze een deal te sluiten waarbij zij minimale huur betalen en de gemeente de aanschafkosten van het groot bouwmateriaal voor zijn rekening neemt. De huurders beloven op hun beurt om, volgens het plan van een architekt, het pand zelf op te knappen. Het plan van de architekt is eerst flink bekritiseerd. Sommige aanpassingen wilden de studenten niet. Die zouden de eigenheid van het pand aantasten. En de oude boom in het tuintje moest blijven staan. Het lukte. We komen via Friedrich en Markus in het studentenhuis. Hun gitaarmuziek op straat trok onze aandacht, waarna we afspraken de volgende ochtend met hen te ontbijten. Een vreemde figuur, dat gasten mensen in het huis van de gastheer uitnodigen. Friedrich en Markus zijn namelijk te gast op hun driejarige wandeltocht door de wereld. Het studentenhuis is overigens wel vaker gastheer. Ze ontvangen Erasmusstudenten in Dresden, en ook de wandelaars van de gildes zijn er welkom. Maar alles onder een voorwaarde: meehelpen het huis op te knappen. Als de anderen na het ontbijt vertrekken blijf ik nog even hangen. Ik vertel over 25xeurope, zij vertellen over hun huis. En voordat ik het weet horen we dat er een vrachtwagen voor de deur staat en ben ik met zeven huisgenoten houten palen, gipsplaten en 1200 kilo beton aan het sjouwen. Dit weekend gaan aan de slag met een van de laatste kamers die moet veranderen in een oefenruimte voor muziek, vertellen ze na het sjouwen bij de koffie. Met de mond vol, want ook hier eten ze graag zoete gebakjes. Joeri
print dit artikel | mail dit artikel |
|
Duitsland
Klein Europa Duitsland is geen eenheid. De landen die samen d... Ik kom uit Nederland Tot nu toe zijn we altijd heel positief benaderd... Studeren en restaureren Dresden wordt in hoog tempo gerestaureerd. Oude... Smalltalk In Berlijn spreek ik met Suzanne, een half Duits... Bondsrepubliek Het land Duitsland, daarover heb ik altijd gespr... Berlijnse dorpen Ruim drie miljoen mensen wonen in Berlijn, je ku... Berlijn leeft! Ik ben nu ruim een dag in Berlijn en voel me hie... Disaster Day De dag leek zo prachtig te beginnen met een stra...
Joeri Oudshoorn
 Joeri is een nachtbraker en de eigenaar van hét busje. Hij duikt in elke Europese hoofdstad in een rivier. Hij is ook de enige reiziger die álle 25 Europese lidstaten bezoekt! Meer weten? Klik hier. Tradities Aandacht voor geliefden Het is 14 februari in Brasov. Valentijnsdag word... Lees alle artikelen van Joeri Oudshoorn  |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
