Zo dat is even geleden ... Natuurlijk heb je ook tijdens dit soort projecten soms even momenten dat je net iets meer tijd aan je persoonlijke thuisblijvers moet besteden dan aan je weblog. Maar ik zal proberen de logs op peil te houden.

Kamertoeren
Na de ruime kamermogelijkheden in Leuven, zijn we hier aan een ware publieke kamercampagne begonnen. Op weg naar Brussel bedacht ik me dat degene van wie ik afgelopen zomer kaartjes voor Rock Werchter had gekocht in Brussel woonde. Nou niet allemaal aan zwarte markten denken, ik heb die kaarten netjes kunnen kopen voor de normale prijs, men had er gewoon wat over. We sliepen dus de eerste nacht bij de beste traiteur van Brussel, Peter en Sabine. Zelf noemen ze het een slagerij, maar met alle verse complete maaltijden, kazen, wijnen en belegde broodjes, promoveren wij ze tot Hof-Traiteur van 't 25xEurope-project. Als we de volgende keer langs Brussel rijden, rijden we er zeker een blok of wat voor om.

Aangezien we hier tot het weekend konden blijven, hebben Joeri en Godelief vanmiddag bij mijn oude vrienden van Studio Brussel geregeld dat nu half Vlaanderen onze website uit de lucht heeft weten te krijgen en dat StuBru, zoals ze dat hier noemen, sinds vanmiddag een overspannen redactie heeft. In het verleden was Peter VandeVeire al meermalen erg behulpzaam voor mij en vanmiddag heeft Lieve ons een grote dienst bewezen. Maar daarover schrijven Joeri en Godelief vast meer.

Waar zit hier het Europarlement?
Je zou toch zeggen dat de gemiddelde Brussellaar toch wel een beetje op de hoogte is van het Europese gebeuren in zijn stad. Of in ieder geval, dat men het Europarlement zou weten te zitten. De vestiging van de Europese Commissie en het parlement worgt voor een grote naamsbekendheid van Brussel in de wereld, het is een van de grootste gebouwen hier en zorgt ook vast voor een boel werkgelegenheid. Maar terwijl we echt veertig minuten vlakbij waren, wisten alle journalisten, taxichauffeurs, Europapasjes vertonende pakkendragers en andere passanten ons feilloos verschillende richtingen in te sturen. Minimaal zestien hier naar boven-s, daar naar links-en, 'je ne sais pas'-sen en 'daar ben ik ook naar op zoek' later kwamen dan toch eindelijk daar.

En hoewel we tien minuten voor tijd uit de juiste metrohalte stapten, waren we ruim een half uur te laat bij onze afspraak met Emine Bozkurt. Belgische efficientie, zeg maar. Gelukkig heeft onze zoektocht ons nog wel een slaapplaats in Slowakije opgeleverd van onze mede-Brussel-nitwit die in het parlement ging vechten tegen de chemie-industrie.

Misschien dat de langdurige zoektocht naar het Europarlement ook wel onze straf was voor het feit dat we toch even iets te dicht bij de Europese politiek kwamen. Gingen we namelijk niet op zoek naar de jeugdcultuur?

Juist die was buiten het Europarlement heel goed te vinden. Want hoewel er zo'n 50 meter naast het parlementsgebouw een paar schoolklassen fanatiek aan het sporten waren, staat de besluitvorming binnen het parlement nog erg ver van de Europese jeugd af. Mocht je hier iets in willen veranderen: Emine Bozkurt (Europese PvdA-fractie) staat zeker voor je open.

Een alternatief Atheneum
Vanochtend en vanmiddag ben ik weer naar een lokale school geweest, deze keer het Koninklijk Atheneum te Brussel. dat klinkt veel sjieker en statiger dan het in werkelijkheid was. De sfeer op deze school was erg relaxed en daarmee bedoel ik ook precies wat ik schrijf. Geinteresseerde, redelijk jonge docenten die op een zeer gelijkwaardige manier met de leerlingen omgaan. Een gymnastiekdocent met een keycord van Coca-Cola en Bacardi om zijn nek, een Moraaldocent (dat leg ik op de scholierensite van het NRC volgende week nog weleens verder uit) die soms weleens met de oudste leerlingen mee op stap gaat en toch een leerklimaat waar je voelt dat er ook meer dan genoeg geleerd wordt. Coole school dus!

En wie weet dat ik jullie na zaterdagavond nog een iets diepgaander portret van het lokale schoolleven kan geven. Dan ga ik namelijk de verjaardag van een van de leerlingen meevieren in de stad!

Tot morgen!