Geesten verdrijven in Duitsland
Duitsland 03-05-2006
Als ik mijn ogen dichtdoe, ruik ik vuur en rook en ik zie mensen wild dansen op het geluid van trommels en digeridoo's. En ik heb spierpijn in mijn benen. Waar ik ben geweest? Walpurgisnacht in Heidelberg. In de nacht voor 1 mei worden de geesten verdreven. In dit geval zijn het de geesten uit het verleden, want het verdrijven vindt elk jaar op een bijzondere plek plaats.

Ritmisch
De Thingstätte, vrij vertaald thing-plaats, is gebouwd door de nazi's op basis van een oud Germaans gebruik. Op een open plek in het bos, bijna op de top van een van de bergen die rond Heidelberg liggen, is een enorme openlucht-arena gebouwd, die plek biedt aan wel 20.000 mensen. De tribunes lopen licht af met de helling mee en onderaan is er een centrale plek, voor de helft omcirkeld door een muur met een centrale toegangspoort. Hier kun je prima toneelstukken opvoeren, muziek spelen of een grote mensenmassa toespreken. Er werd gekozen voor het tweede: in en tegen de muur speelden soms wel 7 trommels tegelijkertijd, terwijl er in het centrale midden een groot vuur brandde waarom heen mensen op het ritmische geluid vrolijk dansten.

Uit de wind
Op de tribunes waren veel barbecues gemaakt, en op uitgerolde matjes werd er genoten van eten en drinken. De bezoekers? Die vulden de hele arena. Er werd gejongleerd, en bij het invallen van de avond ook met brandende fakkels. Zodra het donker is, wordt er vuurgespuwd – een prachtig gezicht vanaf de tribunes. Niets is georganiseerd, iedereen kan overal heen lopen en het staat iedereen vrij om een showtje weg te geven. Elk vuuroptreden wordt met luid gejuich ontvangen, en er worden ook een paar vuurwerkpijlen in de lucht geschoten. Als er dan een container in de fik wordt gestoken, krijgt de toegesnelde brandweer (die natuurlijk samen met tien ziekenauto's allang klaar stonden, dit is Duitsland) een daverend applaus. Schuchter buigen de brandweermannen voor hun publiek aan het einde van hun kleine opvoering. Later hoorde ik dat het brandende plastic in de container erg stonk, en dat men daarom zo blij was dat het geblust werd. Ik stond blijkbaar uit de wind.

Veldslag
1 mei, eigenlijk dag van de arbeid, is ook al decennia lang de dag waarop extreemlinks en extreemrechts de confrontatie zoeken. In Berlijn vinden jaarlijks hele veldslagen plaats in bepaalde wijken, maar ook in het zuiden van Duitsland, waar er nog veel conservatieve studentenverenigingen zijn. In veel universiteitssteden gaan de conservatieve studenten met fakkels door de stad, daarbij liederen zingend, die door links met nationalisme geassocieerd wordt - zelf als het eigenlijk behoorlijk onschuldige liedjes zijn. De linksen demonstreren hier dan fel tegen en tadaa: confrontatie. Er is politie nodig.

Kroost
De aanwezigen in de Thingstätte bestaan voor groot deel uit langharige, vriendelijke studenten, vaak niet vies van een jointje en wat oude ex-hippies, nu vergezeld van kroost. Gelukkig is er een geen spoortje te bekennen van confrontatie tussen rechts, links, boven of onder. De sfeer is uitgelaten en ontspannen. Tegen enen (we hebben dan al iets van acht uur doorgebracht zittend op de tribunes en dansend bij het vuur) begint het te spetteren en besluiten mijn vriendje en ik naar huis te gaan. In een stroom van mensen, met zaklampen en fakkels, lopen we de berg af. Thuis in mijn warme bed hoor ik hoe het harder begint te regenen en ik besluit tevreden dat we de juiste beslissing hebben genomen.



print dit artikel | mail dit artikel



Marianne van Bommel

Marianne is nieuwsgierig en houdt van feestjes: hoe worden geboortes en bruiloften in andere landen gevierd? Maar ook: Wat gebeurt er als je dood gaat?

Meer weten? Klik hier.
Even voorstellen...
Reiziger Marianne van Bommel Thema Milestones...
Cultuurverschillen
De Baltische Staten: een pot nat?
Thuis in Heidelberg: ik zet een lekker kopje t...

Lees alle artikelen van Marianne van Bommel