 |
 |
|
||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
 
|
|
Griekenland 09-12-2005 Eindelijk, eindelijk, het is gelukt ! Ik heb achterop een Vespa gezeten bij een knappe Griek! Hij heet Achilles, hij is groot, hij is sterk, hij rijdt hard en zonder helm en hij koos mij uit voor een spannende rit door Athene! Nu ja, misschien overdrijf ik een beetje. Ik heb wel echt achterop een scooter gezeten vandaag, maar liefst twee keer. Ik weet alleen niet zeker of het een Vespa was. En mijn chauffeur heette echt Achilles en ziet er best sterk uit, maar het is niet Brad Pitt in Troy. Hij rijdt wel hard en zonder helm, alleen heeft hij mij niet uitgekozen, maar een lift gegeven naar een interview waar hij voor mij moest tolken. Het was wel in Athene en heel spannend, want ik droeg ook geen helm. Nergens voor nodig volgens de stoere Achilles. “In Athene zijn de automobilisten gewend aan de talloze scooters en brommers die door het verkeer zigzaggen.” En hij heeft gelijk. Het lijkt wel of de Atheners ogen in hun achterhoofd hebben. “Het is een spel”, zegt Achilles, terwijl hij ons tussen een bus en de stoep wurmt en door rood rijdt. “Ik heb al een paar keer een zijspiegel van een auto er afgereden, maar ik stop nooit. Automobilisten weten dat het kan gebeuren, het hoort erbij.” En dus probeer ik me geen zorgen te maken over mijn onbeschermde schedel en de roekeloze rijstijl van mijn chauffeur. Ik sluit mijn ogen en laat me gaan. Met de wind in mijn haar en de schelle stem van Tina Turner in mijn oren (Achilles heeft zijn mp3-speler altijd bij zich, ‘dan is het rijden nog leuker’) laat ik me meevoeren door de drukke straten van Athene. Nu hoor ik erbij, denk ik bij mezelf, en ik voel me zo blij van binnen dat ik denk dat iedereen aan mij kan zien dat dit mijn eerste keer is. Mijn eerste keer achterop een Vespa bij een Mediteraanse man. Sinds mijn eerste bezoek aan Rome was dit een van mijn stille dromen. Nog mooier dan dat mijn droom werkelijkheid is geworden, is dat ik het er levend van af heb gebracht om met deze nieuwe herinnering te kunnen koesteren. Ik zou graag nog een ritje maken met Achilles of een ander. De snelheid waarmee we ons een weg baanden door de verstopte aderen van de drukke en benauwde Griekse hoofdstad gaf mij een euforisch gevoel van vrijheid. Ik dacht niet meer na, ik hoefde niets anders meer. Ik wilde alleen maar doorrijden. Ik kan me voorstellen dat je hier verslaafd aan kunt raken. Maar ik weet niet of ik het lot moet tarten. Misschien kan ik beter hopen dat ik ooit nog een keertje achterop mag. Ondertussen blijf ik trouw aan mijn oude fiets. Want met een Vespa door Utrecht, dat is toch niet hetzelfde.
print dit artikel | mail dit artikel |
|
Griekenland
Grieks van binnen Duitsland en Griekenland. Zo op het eerste gezic... Achterop Eindelijk, eindelijk, het is gelukt ! Ik heb ach... Griekse gastvrijheid We zitten weer eens gezellig met z’n allen... Buitenleven Het is december en een graad of 17. De Grieken h...
Ghislaine van Drunen
 Deze 21-jarige Utrechtse is een echte wereldburger, waar woonde ze eigenlijk niet? Nu gaat ze op zoek naar het échte Europa met 25xEurope! Meer weten? Klik hier. Jongeren en migratie Maltezen overrompeld door Afrikaanse bootvluchtelingen Op Malta kun je er beter niet Arabisch of Afrika... Lees alle artikelen van Ghislaine van Drunen  |
||||||||||||||||||||||||||||
