Kim (Nederland) en Peter (Oostenrijk)

“De Oostenrijkers zijn gesloten. Dat botst met de directheid van de Nederlanders. Ik heb daar veel last van met Peter.” Kim Schlichter (20) emigreerde vier jaar geleden met haar familie van Alten, een klein dorp in de buurt van Alphen a/d Rijn naar Innsbruck in Tirol. Haar ouders en zusjes zijn inmiddels terug naar Nederland, maar Kim is gebleven. “Voor de mannen.” Kim woont samen met de Oostenrijker Peter Coser (23) waar ze nu twee jaar een relatie mee heeft.

“Peter kropt dingen op tot hij niet meer kan. Ik ben gewend om over dingen te praten. Als ik ergens een probleem mee heb, wacht ik niet om er over te beginnen. Ik zeg wat ik vind. Dat zijn Oostenrijkers niet gewend.” Peter beaamt. “Ze is heel direct, bijna stoer, daar hou ik niet zo van.” De Nederlanders in het algemeen vindt hij lomp en luidruchtig. “Misschien omdat het een zeemansvolk is”, oppert hij. Kim: “Nederlanders praten, lachen, drinken, dansen. Oostenrijkers zijn van nature rustig. Een beetje sloom eigenlijk. Als ze uitgaan zitten ze alleen een beetje te praten.” Kim en Peter lijken qua karakter elkaars tegenpolen en dat is waarschijnlijk juist waarom ze samen zijn. Kim: “Als ik boos of verdrietig ben of mij ergens over opwind geeft hij me rust. Het is fijn thuiskomen bij hem.”

Voorlopig is het appartement dat ze met haar vriend deelt haar enige thuis. Maar niet voor eeuwig. “Innsbruck komt me de strot uit. Het is een klein dorp waar iedereen elkaar kent en op elkaar let. Ik wil hier heel graag weg. Misschien naar Wenen, hoewel dat me weer te groot lijkt. Het liefst zou ik gaan rondreizen tot ik ergens een plekje vind waar ik me thuis voel, waar ik mezelf kan zijn.” Dat is niet Nederland. “Ik ben in Alten opgegroeid, een klein dorp. Daar werden mijn familie en ik altijd aangekeken op ons geloof (de familie van Kim is getuige van Jehova. Kim is zelf niet gelovig meer) en onze Duitse achternaam.”

Buiten Alten vindt Kim Nederland ook maar niks. Ze wil alleen even terug om haar rijbewijs te halen. Eigenlijk is ze sinds ze in Innsbruck woont maar één keer teruggegaan naar Nederland, voor drie dagen. “Het interesseert me gewoon niet. Ik heb er niks mee.” Haar familie mist ze niet, dus daarvoor gaat ze ook niet terug. Haar ouders en grootouders komen wel bij haar op bezoek. “Zij hebben met alle macht geprobeerd mij terug te halen naar Nederland, maar ik wil daar gewoon niet meer wonen. Ik ben blij dat hier mijn eigen leven kan leiden.”

Niet dat ze Oostenrijk nu een geweldig land vindt. “Oostenrijk is een heel conservatief land. Er wonen weinig mensen. Ze zijn erg op zichzelf gericht en geven zich niet graag bloot. Daarvoor moet je iemand echt heel goed leren kennen.” Voorlopig heeft Kim echter geen keus. Peter is net aan de avondschool begonnen, om alsnog een diploma te halen. Hij hield school op zijn zeventiende voor gezien. Nu hij weer begonnen is zit hij er drie jaar aan vast en dus blijft het stel voorlopig in Innsbruck. Kim zit in hetzelfde schuitje. Ze stopte met school toen haar familie naar Oostenrijk verhuisde. Ook zij wil alsnog een diploma halen.

“Toen ik hier kwam wonen ben ik twee weken naar school gegaan en toen ben ik ermee gekapt. Het Oostenrijkse systeem is anders dan het Nederlandse. Hier waren de leerlingen van mijn leeftijd al veel verder met wiskunde. Ik zat niet op hetzelfde niveau en had geen zin om tijd en energie te verspillen aan een vak dat me verder niet interesseerde. Toen ben ik maar gaan werken, bij de McDonalds. Daar begin je onderaan maar als je hard werkt kun je binnen een korte tijd een betere functie krijgen en een erkend horecadiploma. Dat is mij gelukt.”

Kim werkt nog steeds in de horeca, maar nu in het Elferhaus, een hippe bar op het toeristenplein van Innsbruck, waar deze tijd van het jaar de kerstmarkt plaatsheeft en het hele jaar door toeristen het beroemde gouden dakje van Innsbruck komen bekijken en fotograferen. Voorlopig blijft ze daar aan het werk, want Peter en zij leven van haar inkomen en zijn uitkering. Kim is van plan een versnelde cursus te volgen om een Oostenrijks diploma te halen waarmee ze talen kan gaan studeren. “Daar ben ik goed in (Kim spreekt uitstekend Duits met Tiroolse tongval, red.) en dat vind ik leuk. Ik wil niet mijn hele leven in de kroeg werken.”