Van zondag 20 juni t/m woensdag 23 juni logeerden onze vier avonturiers in Klaipeda bij de opa en oma van hun host in de volgende stad, Andrius. Dit in de weblogs al uitgebreid beschreven echtpaar zorgde voor de eerste intensieve kennismaking van de reizigers met het meer bejaarde inwonersdeel van de Europese Unie. Op woensdag vertrokken de reizigers naar Vilnius, de laatste etappe van de junireis. Hier namen de reizigers al gauw bezit van de woonkamer, waar ’s avonds echter wel verplicht een aflevering of twee van The Simpsons werd gekeken met Andrius en zijn vriendin Aura. Een klein offer aangezien we nog nooit zo midden in het centrum gelogeerd hebben, de grote kathedraal van Vilnius was zo ongeveer ons buurpand.

 

Hoewel maar kort, was de ontmoeting met twee jonge Denen met hun expositie van daklozenkunst op het kathedraalplein wel heel bijzonder. Voor een project voor hun studie maakte dit duo een reis door zes Europese landen, waarbij ze in de hoofdsteden op zoek gingen naar daklozen en hen met wat papier, verf, potloden en afvalmateriaal vroegen een werk te maken voor hun expositie. Helaas nog niet op internet te zien, maar als het ooit nog eens zover komt, vind je hier zeker een vermelding terug.

 

Eigenlijk simpel. En aangezien beide slaapadressen in Litouwen binnen dezelfde familie bleven, zal het ook geen scheve ogen opleveren. Hoewel de reizigers tegenwoordig met andere ogen naar The Simpsons kijken, was het de ontvangst van opa en oma die ons het meest verwarmde. Als dappere zeventigers zonder nadenken onderdak bieden aan een groepje buitenlandse jongeren die drie dagen je stadje willen ontdekken en die je kleinzoon alleen maar via internet kennen. Je moet maar durven op die respectabele leeftijd!

 

Het grote overdekte winkelcentrum net buiten de stad is toch echt de favoriete plek van onze hosts uit Vilnius. Maar goed, dat mag ook wel als dat winkelcentrum een overdekte schaatsbaan bevat en verder zo modern en veelzijdig is dat het ook in Amsterdam of Londen niet zou misstaan en misschien zelfs toonaangevend zou kunnen zijn.

 

Hoe gastvrij oudere mensen kunnen zijn. En hoe ze leven. En je moet ook wel een echte fan zijn, wil je de volksdansfeesten in Litouwen komen bezoeken. Maar als je ooit een stadion met 6000 folklorefans wilt zien die naar een uitvoering van honderden volksdansers kijken, ben je in Litouwen toch echt op de goede plek.

 

De telefoontarieven naar Nederland op je mobieltje, het feit dat de illegale (maar wel zeer goedkope) CD-verkoop onder druk staat en het feit dat we er maar een week geweest zijn.

 

Hoewel de dagelijkse boodschappen in Klaipeda en Vilnius nog steeds erg goed te doen zijn, is het bellen vanuit Litouwen en de andere Baltische staten niet iets om over naar huis te schrijven. Alhoewel, misschien is dat laatste juist wel een goed idee met een tarief van ruim anderhalve euro per minuut via je ‘voordeelnetwerk’.

 

Aten de reizigers in Klaipeda nog erg traditioneel, in Vilnius moest je je best doen om iets Baltisch op je bord te krijgen. Favoriet bij oma waren de erg rijpe aardbeien met honing, kaas met honing, pannnenkoeken met uitgebakken spekjes en uitjes (erg cholesterolverlagend!) en opa’s brandy. In Vilnius deden typisch Litouwse gerechten als Italiaans ijs en pizza het goed. De biefstuk bij het enige nachtrestaurant in Vilnius mag er volgens Joeri ook zijn!

 

Russische, Duitse en Poolse rock en alternatieve pop. Maar ook de lokale variant van Radio Noordzee FM, TMF-like dance en dertien-in-dozijn-pop én leuke funky Vilnius-based bandjes waarvan de leden allemaal incestueus met elkaar samenwerken en regelmatig gezamenlijk jammen tijdens open podiumavonden in de Tamsta.

 

De meer politiek geïnteresseerde Litouwers denken inmiddels dat Nederland nogal anti-EU is. In een land waar men zo snel mogelijk wil deelnemen aan de euro en erg blij is met de toenemende stroom buitenlandse bedrijven en toeristen, is het lastig uitleggen dat een land dat aan de wieg van de EU heeft gestaan, nu de Grondwet verwerpt.

 

Het St. Jansfeest vieren (lees de weblogs), naar een open podiumavond in de Tamsta gaan, de heuvel naast de kathedraal beklimmen, illegale CD’s kopen, het moderne winkelcentrum in Vilnius bezoeken, het lange eiland aan de kust van Klaipeda rondfietsen en eens bij mensen thuis gaan slapen. Check de site van de Hospitality Club (www.hospitalityclub.org) eens voor een mogelijkheid om je huis open te stellen voor anderen en jezelf eens uit te nodigen bij een andere wereldburger!

 

De taxi maar deze keer. Overdag is het niet zo erg om wat te lopen en dat doet iedereen hier dan ook graag, maar ’s nachts kun je voor heel weinig geld ook met de taxi naar huis. Soms uitermate handig soms aangezien Vilnius best een aantal fikse heuvels bevat en ook behoorlijk uitgestrekt is! Overigens niet de taxi op straat aanspreken, maar een taxi laten bellen in de uitgaansgelegenheid waar je bent. Scheelt zo’n 400 % in de prijs!

 

Hoewel de Baltische staten nog maar kort een westers georienteerde markteconomie hebben, zitten er in de drie staten die we in juni bezocht hebben inmiddels een flink aantal grote internationale bedrijven. Groeiende mediabedrijven als LG zijn goed vertegenwoordigd met kantoren in Riga en Vilnius, het ICT-klimaat is er goed voor innovatieve techneuten en ook de modeketens en KPMG-achtigen zijn goed vertegenwoordigd.

 

Oh ja, en een inside-tip voor de tennisliefhebbers onder de lezers. Hoewel je op dit moment op de internationale ranglijsten in de top 400 nog geen Litouwse tennissers tegenkomt, na het aanschouwen van de trainingsarbeid die jonge meiden op de kleine veldjes tussen de flats in Klaipeda leveren, voorspellen wij u nu vast dat over tien jaar Litouwse meiden niet meer weg te denken zijn uit de internationale tennistop.

 

Zonder twijfel Vilnius. Klaipeda is leuk voor even, maar biedt zeker voor jongeren  niet heel veel spannends. Vilnius heeft alles: een divers uitgaansleven, veel parken, moderne winkels, mode, goed onderwijs, een goed ondernemersklimaat en over niet al te lange tijd hoef je ook niet meer in de lokale munt te rekenen. Enig minpunt schijnt de soms nog wat overheersende en niet zo transparante overheid te zijn. Er is nog wel eens een schandaaltje en er schijnen ook hier machten buiten de politiek te zijn die meer invloed hebben dan je in een democratie zou verwachten. Maar aangezien zelfs de overheid en de mensen achter de schermen vooruit willen met Litouwen als welvarend westers land, staat dit de ontwikkeling van hoofdstad Vilnius niet echt in de weg.

 

In Vilnius wat je wilt. In Klaipeda kom je met het gebruikelijke Engels ook een heel eind. Het Russisch verwatert hier sneller dan in Estland en Letland, maar dat is met een veel lager aandeel traditioneel Russische burgers niet meer dan logisch. Duits en vooral Pools doen het inmiddels op veel plaatsen ook goed.

 

De Sole Luna in Vilnius. Klein kroegje in de universiteitsbuurt. Maar wel met een privé-terras aan de achterzijde waar je U tegen zegt. Doordat de gebouwen die het pleintje (wat het terras vormt) omringen vooral dienst doen als kantoorpanden, heeft er ’s avonds niemand last van dat het pleintje een groot terras wordt en de boxen en DJ’s met mooi weer al snel naar buiten verhuizen. Natuurlijk heeft Joost dat zelf ook even uitgeprobeerd en ook hier kreeg hij de voetjes enthousiast van de vloer.

 

Of het aan de maand juni ligt, aan de aanwezigheid van het 25xEurope-team, ons busje, de ons gunstig gestemde weergoden of dat het gewoon stom toeval was, het maakt niet uit. De Baltische staten zijn in de vroege zomer het beleven meer dan waard. Waar je misschien nog een traditionele Oostbloksfeer verwacht, vormen de hoofdsteden in de zonnige lente en vroege zomer ware Mediterraanachtige trekpleisters met veel cultuur, groen, een modern uitgaansleven en veel sfeer. En hoewel er net buiten de toeristische stadscentra nog wel redelijk wat armoede te vinden is, is de toekomstverwachting van de meeste jongeren toch behoorlijk optimistisch. Genoeg reden om er eens sfeer te gaan opsnuiven!